ในวันที่แสงประหลาดพุงชนโลก

44

นิยาย ขำขัน

 

ช่วงเวลานั้นผมยืนมองท้องฟ้าพอดี แสงบางอย่างพุ่งตรงมาที่ผม จนผมต้องยกมือขึ้นบังตา ตู้ม!!!!

.

.
เสียงระเบิดดังก้องไปทั้งตำบล ควันและฝุ่นลอยฟุ้งไปทั่วป่ามะนาววงแม่เล็ก

.

.

ผมใจดีสู้เสือเดินแหวกความมืดไปยังทิศที่แสงไฟจากหลุมดังกล่าว •••• “เฮ้ย!!!ใครอยู่ตรงนั้นครับ”

.

.

ผมกล่าวทักทายไปอย่างนอบน้อม เพียงแค่ประโยคแรก

.

.

แสงวูบวาบประหลาดก็ฉายสว่างวาบไปทั่วสวนมะนาว

.

.

“ชิบหายแล้ว เอเลี่ยนบุกโลก” แค่เสี่ยวนาทีแรกที่ผมเห็นวัตถุประหลาดอย่างถนัดตา

.

.

ก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่อากาศยานของมนุษย์บนดาวดวงนี้แน่ๆ แต่เป็นวัตถุลึกลับจากนอกโลก

.

.

•••ปรี๊ด!!!!! ประตูยานค่อยๆเปิดขึ้น

.

.

ผมรีบหลบหลังต้นมะขามทันที พร้อมสายตาจับจ้องไปที่ประตูบานนั้นอย่างใจระทึก

.

.

••••ปรี๊ช…เอี๊อด!อ๊อด!ปรี๊ด!ปู๊ด!••••ประตูเปิดออกเต็มบาน

.

.

แสงด้านในส่องให้เห็นกลุ่มควันคละคลุ้งออกมาจากหลังประตู

.

.

ไม่นานนักเงาบางเงาของร่างบางอย่างก็ปรากฎขึ้น

.

.

“เฮ้ย!!!!” ผมอุทาห์สุดเสียง “นี้มันน้าบ๊อบนิ”

.

.

ชายร่างสันทัศ ไว้ผมทรงเดร็ทร๊อก เดินออกมาบิดขี้เกียจซ้ายขวา ก่อนยกพันลำที่อยู่ในมือขึ้นดูด

.

.

ปลายมวลแดงวาบ พร้อมปล่อยควันสวนออกมา

.

.

“Hi! na bob welcome to thailand.” ผมออกมาจากหลังต้นมะขาม ยกมือกล่าวทักทายเป็นภาษาอังกฤษ

.

.

“Hi” น้าบ๊อบทักกลับโบกมือไปมาพร้อมยิ้มเห็นฟันขาว “Thailand?”

.

.

“yes thailand”

.

.

เรื่องราวแสงประหลาดช่วงหัวค่ำผมก็มีอยู่เท่านี้ครับ พรุ่งนี้สงสัยต้องลางานสัก 1วัน เพราะต้องดูแลน้าบ๊อบ

.

.

เห็นว่า ตอน 4:20 จะช่วนผมไปตามหาไร่อะไรสักอย่าง ผมเลยต้องไปเป็นเพื่อนแกสักหน่อย

..

.

.

……….จบ………

#นายอบเชย