คำพิพากษาฎีกาที่ 2703/2555

1

—t—
….สัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์ร่วมกับจำเลย
….มีใจความว่าจำเลยยอมรับว่าเป็นหนี้ผู้เสียหาย
….ผู้เสียหายและจำเลยตกลงชำระหนี้กันเป็นงวด ๆ โดยผู้เสียหายไม่คิดดอกเบี้ย
….เมื่อจำเลยชำระหนี้ทั้งหมดแล้ว
….ผู้เสียหายตกลงว่าจะถอนคำร้องทุกข์ให้
….หากจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญานี้
….ผู้เสียหายขอดำเนินการสืบพยานทันที
….เห็นได้ว่าเป็นการตกลงในการผ่อนชำระหนี้ที่จำเลยฉ้อโกงโจทก์ร่วมและผู้เสียหายที่ 2 เท่านั้น
….โดยจำเลยจะต้องผ่อนชำระหนี้ที่ฉ้อโกงโจทก์ร่วมและผู้เสียหายที่ 2 จนครบก่อน
….โจทก์ร่วมจึงจะถอนคำร้องทุกข์อันเป็นเงื่อนไขที่โจทก์ร่วมจะปฏิบัติในภายหน้าและตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวไม่มีข้อความตอนใดแสดงว่าโจทก์ร่วมตกลงระงับข้อพิพาทหรือสละสิทธิในการดำเนินคดีอาญาแก่จำเลยทันที
….จึงไม่มีผลเป็นการยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย
….สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ยังไม่ระงับตาม  ป.วิ.อ.  มาตรา  39 (2)